tezahürat komandoları

Yer ALİ SAMİ YEN...

Rakip dünya devi AC.MİLAN...

Avrupa'da "Varolma ya da Olmama " maçı...

GALATASARAY son maçında H.Berlin'i deplasmanda 4-1 'lik skorla

geçerek umudunu son maça taşımış...


Bu maçı kazanmaktan başka hiç bir kapı UEFA'ya çıkmıyor...

Hikayemiz bu maçın son 20-25 dakikasında geçiyor...

Burda uzun uzun anlatılan diyaloglorın ve olayların hepsi

çok kısa anlardan oluşan ama ÖMÜRBOYU unutulmayacak

ders niteliğinde birebir yaşanmış HAYAT hikayeleridir...


Bu hikayedeki çoğu genç şu anda Tribünde yerini almaya

devam etmektedir... En ufak bir abartma ve katkı yoktur...

Olayın yüzlerce şahidi vardır...


Ama...Anlatılma nedeni ; Kahramanlık değildir ...


Olması gereken


TARAFTARLIK anlayışı ve GALATASARAY Aşkını anlatmaktır...


Onun sonuçlarıdır... İnancın nereye vardığıdır..


Verilmek istenen mesajdır...


Çoğu zaman horgörülen KAPALI göbeğindekilerin gücüdür..


Kişilerin adlarının değil yaptıklarının incelenmesini dileyerek başlıyoruz...


-----------------------


Maçın son çeyreği oynanıyor ...


Mabedimizde 2-1 mağlup durumdayız...


Böyle biterse GALATASARAY Avrupa'dan elenecek...


MILAN Şampiyonlar Lig'ine devam edecek..Beraberlikte ise MILAN


UEFA'ya biz yine başka bahara kalacağız...


MİLAN adının


rakibi sindiren rahatsız edici geçmişi yetmezmiş gibi


İTALYAN'ların maçın son bölümüne istedikleri


skorla girmeleri TRIBÜNDEKi Taraftarlarıda oyundan düşürmüş...


Herkes kaderine razı bir şekilde maçı izlemeye koyulmuş...


Hayatımızın en önemli 15-20 dakikasına giriyoruz...


Hiç susmayan meşhur Davullar bile bu kara tablonun moralsizliğinde


ritm vurmayı bırakmış...


80'lerin KAPALI'sının bir neferi ve şimdinin bir Tribün ağabeyi olarak


bundan rahatsız oluyorum...Etrafa bakıyorum nerdeyse herkes maça


dönmüş çaresizce olacakları bekliyor...


Bağırıyorum.."Kendinize gelin kendinize.."


Göbekteki tanıdık yüzler bana bakıyor...


"Ne oldu ; niye susuyorsunuz...?"diye isyanım devam ediyor


Doğru dürüst bir cevap gelmiyor ama herkesin umutsuzluğu


yüzlere vurmuş...


Tekrar yüksek tonla ...


"Bana inanıp benimle beraber dibine kadar bağırmak


isteyen var mı..? Eğer varsa hemen yanıma gelsin.."


O KAPALI'nın meşhur göbeğinde çoğu zaman hakir görülen


çapulcu yaftalara


layık görülen ama aslında her biri ASLAN yürekli gençlerin 15 tanesi


göbeğin değişik yerlerinden kopup yanıma geliyor...


Çoğu senelerdir yanımda yetiştiğinden bana inaçları ve büyük saygıları var


Serdar Okan ...Ve belki adını


unutup yüzlerini ASLA unutmayacağım o 15 çocuk


bağırmaya geliyorlar...


Onları hemen KAPALI'nın ortaya yakın sağ alt tarafında topluyorum...


REIS' e bakıyorum kafasıyla gözleriyle o da yaptıklarımı onaylıyor..


Onun da bu desteğiyle konuşmamı yapıyorum...


"Sizden kalan sürede bağırmanızı istemiyorum kendinizi


parçalarcasına SESİNİZİN tüm Futbolcuların kulağında


patlamasını istiyorum...Yırtacaksınız kendinizi...Yenilsekte susarak değil


ölümüne bağırarak görevimizi yaparak yenileceğiz...


Kaderimizi susarak değil bağırarak yazacağız" diyorum


Hepsi onaylıyor ...Ama gençlerden biri


"Ağabey haklısın güzel söyluyorsunda sayımız çok az


sen şu yukardaki insanlarıda aramıza katsan onlarda


bizle beraber bağırsa daha iyi olmaz mı..? Sayıca çok azız.."


dediğinde ona hak verip çekirdek çitletenlerden


oluşan kalabalığın olduğu yere çıkıp onlara doğru konuşuyorum...


"Arkadaşlar son 15-20 dakika biz tezahürat


başlatacağız sizde katılırsanız TARİHİ değiştirebiliriz


vaktimiz var herkes bağırırsa MİLAN'ı eleriz..."


Önce bir sessizlik oluyor aralarından bir


Amca oturduğu yerden bana alaycı şekilde diyor ki...


" Yahu ASLAN gibi adamsın..İşin mi yok git otur maçını seyret..


Ne olacak yani bağırınca..Boşver maç gitmiş işte..." bu sözler


üzerine yukardaki o bölümden önce gülümsemeler sonra


kahkahalar yükseliyor..


Çok farklı bir TEPKİ koymak yerine gülenlere ve Amca'ya


"Göreceğiz.." şeklinde kafamı sallayıp aşağıya iniyorum...


"Çocuklar tek başımızayız


ben tek kalsamda bağıracağım..." Yukarıyı işaret ederek..


"Onlar gibi olmak istersiniz..?


Yoksa TEZAHÜRAT KOMANDOSU gibi TARAFTAR olmak mı...?


Var mısınız benimle sonuna kadar..?"


Cevap tek bir ağızdan gelircesine "Varız ağabey "olup


biz Tezahürata başlayınca REIS'inde izniyle DAVUL tekrar ritm


vurmaya başlıyor..Boşluk içinde tiz bir SES Çığlık oluyor...


"CIM BOM BOM...CIM BOM BOM ...Saldır Saldır..CIMBOM BOM..."


STADTA duyulan bu yegane SES hem Tribün'ün homurtularını kesiyor


hem de inaçları tazeliyor...Top taca hatalı paslar oluyor


ama TEMPO hiç değişmiyor...


Tam tersi


kadere İSYAN edercesine yükseldikçe yükseliyor..


Çok az kişinin yaptığı bu ayin tarzındaki SESİN inanılmaz


bir etkileyiciliği var..


Tribündeki herkes bunun farkında


rahatsız olan İTALYANLAR bu çığlıktan...


Ritm tek bir davulla Erdal'dan geliyor ama O da giderek arttırıyor


gücünü davulun... Tezahürata katılan 15 kişide bir farkındalık


korkunç bir inanç birliği oluşmuş tek vücüt gibi birleşik hareket ediyor...


Set üstündeki tayfada katılıyor olaya...


Kabus gibi bırakmıyoruz peşini tezahüratın...


Sonunda bitime 5 dakika kala HAKAN ŞÜKÜR golü atıyor...


Yer yerinden oynuyor...Durum 2-2...


Az evvel


sormayın gitsin...O hengamede Amca'yı arıyor gözlerim


bakıyor göremiyorum...Amcam kaybolmuş ...


Golün etkisiyle bizle bağıranların


sayısı gittikçe artıyor şimdi o coşkuyla 10 katı bir kalabalık


bize eşlik ediyor...İstediğimiz baskıyı koyuyoruz sahaya...


Ve bazılarına göre bir "MUCİZE "gerçekleşiyor...


Maçın son dakikasında bir PENALTI kazanıyoruz...


ÜMİT DAVALA topun başına geliyor Abbiati 'yide MILAN'ıda mağlup eden


3.'üncü golü atıp bize doğru KAPALI'ya doğru koşuyor...


SARI-KIRMIZI bir insan seli


herkes bir yerlerini parçalayıp


bu kıyameti andıran dalga bize vurduktan yaklaşık 10 saniye sonra


O 15 Kişiye avazım çıktığım kadar bağırıyorum...


"ÇÖKÜN benimle bağıran herkes ÇÖKSÜN.."


Bana bakıp anlamıyorlar dediğimi


belkide anlamsızlığından o nedenle bazılarını kolundan tutup kendimle


beraber dizüstü çökmesini sağlıyorum... İkince kez " ÇÖK.."


dediğimde O bağıran 15 kişide birbirine bakarak çöküyor insanlar hala


üstümüzden atlarken orda eğilip


kolkola çökmüş tek grup olarak aralarında bulunuyoruz...


Öyle bir tezat ki bu ZAFERDE


en çok kendine pay çıkartacak insanlar


yüreğinin sesinin


beynindeki adrenalinin aksine


az evvel dalga geçenlerse üstlerinde zıplayıp Olayı sahipleniyor...


Bizim gençlerin içinden biri dayanamıyor..


"Ağabey biz niye çökuyoruz anlamadım...???"


Cevabım gecikmiyor..


"Oğlum Çökün ki ...ARANIZDAKİ FARK belli olsun..."


Kısa bir sessizlik...Gençler şaşkın...


O Çocuk kolunu sıvayıp diken diken olmuş tüylerini gösteriyor...


Gözlerde anlatılmaz bir ifade...


O sıra maç bitmiş


Zafer şarkıları söyleniyor coşuyor...


Biz suskun sakin ve mağrur.....


"Şimdi maçta susanlar bağırsınlar


karılarla kızlarla


eğlenip bunun sefasını sürsünler...


SİZSE eve gidip sıcak bir çorba için ve yatın...


SİZE yemin ediyorum hayatınızın en güzel ve huzurlu uykusunu bu gece


uyuyacaksınız...


Yaptıklarınızı sizler ve ALLAH biliyor...


Zaten...Gerisi boş...


Çıkarken diyorlar ki...


"Ağabey hayatımızda hiç bir şey öğrenmediysek şu an çok şey


öğrendik..Ömürboyu unutmayacağız..SAĞOL...''


NOT= YAZI uA.org DAN ALINTIDIR..saygılar