II. Radama (d. 1829 - ö. 1863), 1861-63 arasında Madagaskar kralı.
Kraliçe I. Ranavalona'nın oğludur. Prens Rakoto olarak, zorbalığa kalkışan annesini dizginlemeye çalıştı. İşkenceyle yargılamaya (tanguin) son verdi, ölüm cezasını kaldırdı ve tapınma özgürlüğü tanıdı. Avrupalıları geri çağırdı (Büyük Britanya ve Fransa ile barış antlaşması, Lambert Yasası). Misyonerlere yeniden izin vermenin yanı sıra Batılı tüccarlara büyük ayrıcalıklar tanıdı. Özellkle Fransızlar bir ticaret kumpanyası aracılığıyla güçlü bir konum elde etti. Hatta Lambert adlı bir Fransıza (Joseph-François Lambert), ülkenin iktisadi etkinliğini fiilen eline bırakan bir ayrıcalık belgesi verdi.
Ancak annesi Ranavalona döneminde iktidarı ele geçiren sınıflar (Hovalar), Radama'nın politikalarına ve Hıristiyanların gitgide etkinlik kazanmasına tepki gösteredi. 1863'te Radama devrildi ve boğularak öldürüldü. Efsaneye göre, aldığı yaralardan sonra Sakalava ülkesinde kırk yıl daha yaşadı.
Radama suikastıyla birlikte Merina soylularının gücü kırıldı. Radama'nın ardılı olan hükümdarlar Hovaların etkisinde kaldı.
